Index - 6e woensdag - Grote Woensdag - Terug naar beginpagina


6e vrijdag

Lezing uit het boek der Schepping (49:33-50:26)

Toen Jakob ge&eul;indigd had zijn zonen bevelen te geven, trok hij zijn voeten terug op het bed en gaf de geest, en hij werd tot zijn voorgeslacht vergaderd.

Toen wierp Jozef zich op zijns vaders aangezicht en hij beweende hem en kuste hem. En Jozef gebood zijn dienaren, de geneesheren, zijn vader te balsemen; en de geneesheren balsemden Israël. Dit duurde bij hem veertig dagen, want zo lang duren de dagen van het balsemen, en de Egyptenaren beweenden hem zeventig dagen. En toen de dagen dat men hem beweende voorbijgegaan waren, sprak Jozef tot het huis van Farao: Indien ik uw genegenheid gewonnen heb, spreekt het ten aanhoren van Farao: mijn vader heeft mij doen zweren: zie, ik sterf; in mijn graf, dat ik mij in het land Kanaän uitgehouwen heb, daar moet gij mij begraven. Nu dan, laat mij toch heentrekken, opdat ik mijn vader begrave, en dan zal ik terugkeren. Daarop zeide Farao: Trek heen en begraaf uw vader, zoals hij u heeft doen zweren. Toen trok Jozef heen om zijn vader te begraven, en met hem trokken alle dienaren van Farao, de oudsten van zijn huis, en al de oudsten van het land Egypte, benevens het gehele huis van Jozef, zijn broeders en het huis zijns vaders; alleen hun kleine kinderen, hun schapen en hun runderen lieten zij in het land Gosen achter. Ook trokken met hem zowel wagens als ruiters, zodat de stoet geweldig groot was.

En toen zij gekomen waren bij de Doornen-dorsvloer aan de overzijde van de Jordaan, hielden zij daar een grote en zeer plechtige rouwklacht, en hij liet over zijn vader zeven dagen rouw bedrijven. Toen de inwoners van het land, de Kanaänieten, de rouw op de Doornen-dorsvloer zagen, zeiden zij: Dit is een zware rouw der Egyptenaren; daarom gaf men daaraan de naam Abel-Misraïm, dat aan de overzijde van de Jordaan ligt.

En zijn zonen deden met hem zoals hij hun geboden had. Zijn zonen vervoerden hem naar het land Kanaän, en zij begroeven hem in de spelonk van het veld van Makpela, welk veld, tegenover Mamre gelegen, Abraham tot een eigen grafstede had gekocht van de Hethiet Efron. Na zijn vader begraven te hebben, keerde Jozef naar Egypte terug, hij en zijn broeders en allen die waren meegegaan om zijn vader te begraven.

Toen Jozefs broeders zagen dat hun vader gestorven was, zeiden zij: Als Jozef zich nu maar niet op ons gaat wreken en ons ten volle al het kwaad vergeldt, dat wij hem hebben aangedaan. Daarom zonden zij Jozef deze boodschap: Uw vader heeft vóór zijn sterven geboden: zo moet gij tot Jozef zeggen: och, vergeef toch de overtreding uwer broeders en hun zonde, want zij hebben u kwaad aangedaan. Nu dan, vergeef toch de overtreding der dienaren van de God uws vaders. En Jozef weende, toen men zo tot hem sprak. Ook kwamen zijn broeders zelf, wierpen zich voor hem neer en zeiden: Zie, wij zijn u tot slaven. Maar Jozef zeide tot hen: Vreest niet, want ben ik in Gods plaats? Gij hebt wel kwaad tegen mij gedacht, maar God heeft dat ten goede gedacht, ten einde te doen zoals heden het geval is: een groot volk in het leven te behouden. Vreest dus niet, ik zal u onderhouden en ook uw kinderen. Zo troostte hij hen en sprak tot hun hart.

En Jozef bleef in Egypte wonen, hij en zijns vaders huis; en Jozef leefde honderd en tien jaar. En Jozef zag van Efraïm het derde geslacht; ook de kinderen van Makir, de zoon van Manasse, werden op Jozefs knieën geboren. En Jozef zeide tot zijn broeders: Ik ga sterven; God zal zeker naar u omzien dan zult gij mijn gebeente van hier meevoeren. En Jozef stierf, honderd en tien jaar oud, en men balsemde hem, en hij werd in een kist gelegd, in Egypte.

Lezing uit het boek der Spreuken (31:8-31)

Doe uw mond open ten bate van de stomme,
ten behoeve van het recht van allen die wegkwijnen;
open uw mond, oordeel rechtvaardig,
verschaf de verdrukte een nooddruftige recht.
Een degelijke huisvrouw, wie zal haar vinden?
Haar waarde gaat koralen ver te boven.
Op haar vertrouwt het hart van haar man,
het zal hem aan voordeel niet ontbreken.
Zij doet hem goed en geen kwaad,
al de dagen van haar leven.
Zij is bezig met wol en vlas
en werkt met vaardige handen.
Zij is als de schepen van de koopman
en haalt van verre haar spijs.
Zij staat op als het nog nacht is,
zij geeft haar huis het voedsel, haar dienstmaagden haar deel.
Zint zij op een akker, dan verwerft zij die,
van de verdienste van haar handen plant zij een wijngaard.
Zij omgordt haar lendenen met kracht
en versterkt haar armen.
Zij bemerkt dat haar koophandel gedijt,
des nachts gaat haar lamp niet uit.
Zij grijpt met haar handen het spinrokken
en haar handen houden de weefspoel.
Haar hand breidt zij uit naar de ellendige,
haar handen strekt zij uit naar de nooddruftige.
Zij vreest de sneeuw niet voor haar gezin,
want haar ganse gezin is in scharlaken gekleed.
Zij maakt voor zich tapijten;
van fijn linnen en rood purper is haar gewaad.
Haar man is bekend in de poorten,
als hij nederzit te midden van de oudsten des lands.
Zij maakt linnen kleding en verkoopt die;
aan de koopman levert zij gordels.
Kracht en luister is haar gewaad,
de komende dag lacht zij toe.
Met wijsheid opent zij haar mond,
vriendelijke onderwijzing ligt op haar tong.
Zij houdt toezicht op de gang van haar huishouding,
het brood der traagheid eet zij niet.
Haar zonen staan op en prijzen haar gelukkig,
ook haar man roemt haar:
Vele dochters gedragen zich wakker,
maar gij overtreft haar alle!
Bedrieglijk is de bevalligheid en ijdel de schoonheid,
maar een vrouw die de HERE vreest, die is te prijzen.
Geeft haar van de vrucht harer handen,
dat haar daden haar roemen in de poorten!



Index - 6e woensdag - Grote Woensdag - Terug naar beginpagina - Stuur ons mail


Orthodoxe Parochie van de H.H. Eersttronende Apostelen Petrus en Paulus   |   2 maart 2004 (H.Theodotos, bisschop van Kyrenia)